Ontbijten niet ongevaarlijk

De laatste tijd zijn ontbijt-happenings heel erg in de mode - gedenk de "Toast Literair" in Permeke, alsook de ontbijtfilms in CC De Schelde. Op zich zijn dat toffe happenings, met goed gebakken eieren en spek van dieren die sowieso dood moesten, dus ik wil jegens die tafelmomenten zeker geen broodroof plegen, in tegendeel, er is al genoeg honger, dorst en anorexia in de wereld, maar los van dat alles is het als Nachtburgemeester wel mijn plicht om jullie te wijzen op potentiële gevaren. Bij de laatste lezing in Permeke, een optreden van Erik Vlaminck, heeft een vriend van mij zijn tong verbrand aan té hete koffie (vandaar: koffie verkeerd), om zich meteen daarna aan té koud geserveerde salami te mispakken. In het tijdperk van Huysentruyt en Meus, waarin een pààr koks het tot superster schoppen, krioelt het van de gefrustreerde koks die net nààst de prijzenpot grijpen, en inderdaad: het zijn dié koks die zich in dat soort ontbijt-spektakels afreageren, door de croque-monsieurs met opzet te laten aanbranden en je soms zolang te laten wachten, dat voor het ontbijt, op de duur, dubbel moet worden betaald, namelijk omdat het dan ondertussen tevens geldt als avondmaal.

Ook moet je deze week een beetje oppassen met de voorstellingen van HetPaleis. Iedereen is een grote fan van dit kindertheater en niemand wil de mensen die daar werken, zowel de acteurs als de vestière-spcialisten, ervan beschuldigen, met opzet kinderen bang te hebben willen maken of de weg naar het toilet niet te hebben willen wijzen (integendeel zelfs: je hoeft in HetPaleis zelfs tijdens de voorstelling nog maar enigszins gespannen te kijken of je wordt reeds opgetild en er, in Pampers gewikkeld, eigenhandig naartoe gebracht), doch zopas heb ik dit toneel éindelijk eens opgezocht met een neefje van mij, dat er al jàren om liep te zeuren; en wat bleek? Er speelde een lezing van klinisch kinderpsycholoog en psychoanalyticus Paul Verhaeghe van de Universiteit van Gent, die een pleidooi hield om beter te luisteren naar de jongeren in onze maatschappij. Na vijf minuten verveelde mijn zevenjarige neefje zich reeds letterlijk een stier - heeft een halfuur en flink wat kleerscheuren gevergd om die stier uiteindelijk weer te pakken te krijgen (grapje...)

Donderdag, met "Gedichtendag", ga ik naar Rataplan, om een gig bij te wonen van Johan Petit en Wim Helsen. Tegelijkertijd ga ik, dus op datzelfde moment, naar Sale Jeanne voor het afscheidsfeest van stadsdichter Holvoet-Hanssen... Wordt weer een serieuze splitsing van mijn persoonlijkheden...

Eerder verschenen in Vitalski